حجم تنهایی من پر از سکوت تازه

کی میخواد تموم شه گریه دلم پر نیازه

فقط سکوتی دردناک دنبال یک شوره تازه

اونی که میگفت میمونه برای خستگی هام

نمیدو نم وای خدایا کی می خواد با من بسازه

بودنم یک اشتباهه عاشقی ختم کلامه

آ خرین راه واسه موندن زدن آخرین سازه

اینجوری نمیشه باید یکیمون بگذره از ما

من میرم فدای چشمات نکنه غبار بگیره

هنرم فقط همینه درد دلها رو سرودن

 نمیشه یک جوری این دل تا ابد قرار بگیره

راه عشق

دلم هوای تو را کرد واثر دگر نیست

در این حوالی از عشق اثر دگر نیست

هوای خانه دلگیر است وپر از سکوت

 انگار بدون تو از خنده خبر دگر نیست

 خانه دلم خراب عشق تو شد

 فاصله را بشکن بگو حذر دگر نیست

میان دل ما یک نفس فاصله است

در این میان رفتن وسفر دگر نیست

من خواهم آمد تا روشنایی

در راه عشق ترس از خطر دگر نیست

تقدیم به:

مسافری که بی ریا آمد.

عاشقانه خواند وصادقانه گفت.

مسافری که مرغ عشق قفس

تنهاییم را به سوی سرای مهر پرواز داد

ومرهمی برای زخم های قلب شکسته ام شد.