دل رمیده ما رفیق و مونسی می خواد

 برای لحظه های سخت دل دیونه ای می خواد

 از تو قاب پنجره بیخودی هی سرک نکش

 حتی اگه جونم بدی می شه کم کم کمش

 قد یه دریا خواستمت اما تو شب شدی برام

 هنوز طلوعی نبوده مثل یک سنگ شدی برام

 به چشم من نفس بودی اما پر هوس بودی

 دیدن غربت چشات میگه اهل قفس بودی

 خش خش برگ پاییزی دلمرو می لرزونه

 موقع رفتنت بود پاییز برام زندونه

 نگاهتو از من نگیر صادقانه دوستت دارم

 تو تموم عمر من اسم تو همسفرم

 پر از ترانه میشم پر راز پر شکفتن

 پر از شوق پرواز وبه آخرش رسیدن

 واسه یه لحظه کوتاه قصه عشقو شنفتم

 با قی اش رویایی کسی که من از نارفیق ساختم

در تنهایی آنچنان حیرت زده به خود می نگرم

که گویی به یک جانور ناشناخته

خسته ام ،خسته

 دلم می خواهد کسی حرف هایم را گوش دهد

دلم می خواهد حرف بزنم.

اما باز هم سکوت و

                                   من و تنهایی

غمم را با هیچ شقایق و ستاره ایی قسمت نخواهم کرد.

آه،اگر میتوانستم شبی در میان یک آسمان ستاره بار سفر را بر دارم.

کار سختی است!

به فکر فصل آخر بودن

همیشه از آخر ها هراس داشته ام.

آنهم آخری بدون  

                           شقایق و شمع

                                              بدون خدا و پروانه

نمی خواهم نیلوفرهای آبی را فقط در خواب دیده باشم.

                                                       نمی خواهم نقطه

پایانی برای شقایق بیابم.

برای حرف دل

                   برای فردا

                                برای لحظه خوب ستاره

                                                                   همیشه به

یاد داشته باشیم که:

                               سوختن پایان رسالت پروانه ها نیست.

از طرف یک دوست

یه عمر انتظار ودریغا نیامدی

مشتاق بندگی وتمنا نیامدی

گفتی که وقتی جهان پر زکفر شد

ظهور میکنی ومیآیی اما نیامدی

ای سر آغاز حیات پر شد جهان

 از بدی ها وکفرها اما نیامدی.

عید بر شما مبارک

صبح می شد

اندک اندک

 واژه می بارید

 بر درگاه من

 تازه می شد شعر من

با خودم می گفتم:

شب دگر رفته

وکی بر گردد؟؟

وندانستم من

قطره اشکی بود

یا نم بارانی؟

 که پس از غرش یک ابر مهیب

ناگهان!

غلطید

بر گونه من!

شب سیاه رفتنی نیست

دنیا همیشه عادی نیست

باور عشق وزندگی

همیشه پر شادی نیست 

خسته شدم از بی کسی

چاره کار خستگی نیست

باید بریم یک روزهمه

دنیا عزیز موندنی نیست

دوروز غم می گذره آه

دلم پر از سفیدی نیست

مشکل باورش کنم

حق من این تنهایی نیست

چیکار کنم بجز صدا

 فریاد من عاشقی نیست

خدای من به کی بگم

 زندگی بچه بازی نیست