ببخش مرا که ماندم کنار غصه هایم

     نخواسته بودی ای کاش محبتی برایم

عزیز دل نگو باز از آن همه صداقت

     برای این رفاقت تکیده شانه هایم

غریب و خسته اینجا نشسته ام ولیکن

     کجاست آن همه عشق چه شد ناله هایم

اسیر قصه عشق شدم ولی خدایا

     مگر نگفته  بودم بکن از او جدایم

نفس نمی کشد باز دل شکسته من

     تموم می شود حال تمام دردهایم