اشک غزل

فرصت عاشقی

ghazal — Tue, 20 Mar 2007 04:52:18 GMT

خسته ام از این تکرار نفسها از این شب بی فردا

از این تنهایی :از این غم از این لحظه های خاموشی

از تکرار

همچون کویر بی باران همچون دردی بی درمان

درمانده سر در گریبان بدنبال هر صدایی میروم

بی اختیار

به امید یک راه به سوی خورشید

فریادهایم مثل همیشه خاموش وعشقم در یک نگاه

فراموش

ودردی که مثل همیشه با من همراه است

گاه کم وگاه بیش این است آن یار همراه

دوست دارم:آرامش را

عشق را

باران را:خورشید را

در حسرت وغم وتنهایی بی صدا وبی فریاد

خالی از هر لحظه نشسته ام وبه یک پرواز

می اندیشم

پرواز سفید حتی بی پرو بال

فرصتی برای شقایق ها نمانده تا عشق را بفهمند

پیش از آنکه پژمرده شوند فرصتی برای لحظه عاشقی

یک ستاره

یا یک پروانه ای که شمع را بفهمد

فرصتی برای من که گرمای دستان عاشقی را

به خاطر بسپارم

شاید این فرصت برای خواب هم نباشد

که رنگ خوشبختی را در آن جستجو کنم

شاید که رنگی را از عشق به تن خوشبختی بزنیم

ای کاش فرصتی می بود

تا دوباره عشق را زندگی کنم

سالی خوب داشته باشید نوروز برهمه دوستان مبارک

اشک ستاره

ghazal — Fri, 23 Feb 2007 19:54:18 GMT

می گن آسمون هفت طبقه داره

کی میدونه هر طبقه چند تا ستاره داره

می گن اگه آدم بخواد بشماره عددها رو کم میاره

اما دل همه ستاره ها یِه غم داره

میدونی هر ستاره ِ با یِه ستاره چقدر فاصله داره

اصلاً میدونی از یِه ستاره تا یکی دیگه چند تا ستاره راهِ

ستاره اُومده ِ تا بسوزه،

اُومده تا تنها باشه

یا اینکه همدم آدمهای تنها باشه

همیشه آدمها با ستاره ها حرف می زنند

اما شده یه آدم به حرف ستاره گوش بده

ببینه دردش چیه ؟

غمِش چیه؟

چرا می سوزه و هیچی نمیگه؟

درد ستاره دوری ِ ، دوری از ستاره ها ست.

ستاره ها هیچوقت نمی خوابند

اگه یِه روز خواب بیاد چشم یکی شون ،لحظه مرگ اونه

ستاره ها ی دیگه نگاش میکنن

تا خاموش بشه ، تن داغش سرد بشه

کاری نمیتونن براش بکنن، آخه تکونم نمیتونن بخورن

فقط اشک می ریزن

هر قطره اشک ستاره می شه یک ستاره دنباله دار

میگن اگه ستاره دنباله دار دیدی آرزو کنی بهش میرسی

این دفعه اگه ستاره دنباله دار دیدی

آرزو کن که دیگه نمیره ستاره ایی

ستاره هم میاد ،

عاشق میشه،

می سوزه ،

آره ستاره ها هم اشک می ریزن!!!

سفید

ghazal — Sat, 17 Feb 2007 03:18:18 GMT

من از سرزميني مي آيم

سرا پا عشق

سرزمين مرغكان عاشق

سرزميني كه تنها يك رنگ بر آن

حكومت مي كند:

"سفيد"

رنگ پاكي ها

رنگ خلوص

رنگ بي رنگ بودن

بي ريا بودن

بي غل و غش بودن

كبوتران سرزمين من همه سفيدند

درياچه هاي زلال سرزمينم

با رقص قوهاي سفيد

عشق را به بي رنگي دعوت مي كنند

نجابت در سفيدي اسبان سرزمينم

خودي نشان مي دهد

ترا به اين سرزمين دعوتي ست

ترا آغوش به روي تمام سفيدي ها

بازست

بيا به سرزمين پاكي ها قدم بگذار

بياموز بي رنگ بودن را

و
فرياد زن :

" من همان بي رنگ بي رنگم"

یادگار...

ghazal — Fri, 26 Jan 2007 17:48:18 GMT

خاموش ميشوم و مكث می كنم تو آه می كشی

من گريه می كنم ديوانه می شوم

تو روی دفترم ، يك قلب می كشی يك راه می كشی

من روی راه تو صد اشك می چكم

تو قهر می كنی يك ماه می كشی ! من روی ماه را نقش " تو" می كشم

.
تو ناز ميكنی . . . ـ آرام می شوم ـ

تو با مداد سبز آغاز می كنی يك راه ميكشی ، يك دشت ميكشی

يك عالمه فلوت پر آهنگ ميكشی .

من سنگ ميكشم با جوهر سياه تصويری از خودم دلتنگ ميكشم ..

.
بی رنگ می شوم ، چون سنگ می شوم

آزرده می شوم از دوری تو باز ، افسرده می شوم .

لبخند می زنی . . . و روی راه را ، يك " ضرب " می زنی !

من روی صورتت صد بوسه می زنم

ديگر نمی روی آرام می شوم

بيدار می شوم . . .

آسان از دست نخواهم داد

ghazal — Sat, 20 Jan 2007 03:25:18 GMT

بارها و بارها نوشتم

اما اينبار مينويسم براي تو , براي لبخندي نو

برايت مينويسم ,مينوسم که بخواني تا بداني: در زندگي

ام فقط تو را دارم

که بخواني تا بداني

تنها چيزي که سرکشي ام را آرامش مي بخشد

فقط تويي

که بخواني تا بداني

برايم همچون آب براي گل

برايت مينويسم که بخواني و بداني

من هرگز کسي را که با سختي ديگران در کنارش به

آرامش رسيده ام

آسان از دست نخواهم داد

مينويسم تا بداني

وقتي آمدي پاييز بود

با آمدنت پاييز را بهار کردي

زندگي احساس من نه پاييز را داشته است و نه

زمستان را

نگذار پاييز بيايد و ماندگار شود

نگذار زمستان بيايد و بهار گريزان شود و باز هم پاييز

بماند

تو را به دل بهاريت قسم

بمان و فصل ها را بهم نريز

باران عشق

ghazal — Sat, 13 Jan 2007 03:18:18 GMT

آرام ميبارد باران

ببار بر من ای باران

قطره های باران بر صورتم می خورند

من چترم را ميبندم و کنار ميگذارم و

خودم را به باران ميسپارم

باران با قطره هايش چهره ام را نوازش

ميکند

بر لبانم مينشيند

چشمانم را ميبندم

صورتم را بوسه باران ميکند

بر گردنم ميلغزد و روی شانه هايم مکثی

ميکند

مرا از عشق خيس کن باران

مرا ازشور لبريز کن باران

قطره های باران به آرامی از شانه هايم

پايين می روند

باران روی تمام بدنم نشسته است

باران شديد می شود

لباس بر اعضای بدنم می چسبد

مثل زندانی که برای بوييدن آزادی صورت

خود را به ميله های زندان می چسباند،

بدنم خود را به لباسها می چسباند

يک رعد

و ناگهان باران بند ميايد

و احساس آرامش مطلق.

تولدت مبارک ای مهربونم....

ghazal — Sat, 06 Jan 2007 03:39:18 GMT

تولدت مبارک مهربونم

همیشه آبی باشی همچون آسمان

مرسی از همه دوستان که به این تولد

اومدند

تو کجایی؟؟؟؟؟؟؟

ghazal — Fri, 29 Dec 2006 19:03:18 GMT

همچنان در جستجوی عشق تا بيابم

در کنارش بنشينم تا ابد بستايم

تو کجايی که همه پاکی عشق از توست

همه ناباوريهايم با تو خواهد شد سست

تو کجايی که نگاهی به نگاهت بکنم

سير شوم از هر نگاه ديگری دل بِکَنم

تو کجايی که همه هستی را در منِ ديوانه ببينی

آسمانی بشوی، نه چون اساطیر زمينی

تو کجايی که با هم به تکامل برسيم

نو شويم و پر گشاييم و از اينجا برويم

تو کجايی که صداقت را با تو بشناسم

با سخنهای خود افکارت را من بنوازم

تو کجايی نکند مرا ز يادت ببری

يا که در غمِ نبودم رو به صحرا بروی

تو کجايی نکند جايگذينم بکنی با دگری

خو بگيری نگذير با عشقهای گذری

تو کجايی که سوختم در سرای نبودت

سر برس لبريز عشقم کن و سيراب وجودت

عشق آن زمان بود...

ghazal — Fri, 22 Dec 2006 17:58:18 GMT

عشق آن زمان بود »

زمانی که عاشقت بودم

زمانی ناب که نگاهش داشتم

نزدیک یا دور هر کجا که باشی

یقین دارم که این عشق پا بر جاست

یک بار دیگر این دریچه را باز کن

تا ببینی

اینجا در قلب من هستی

و می دانم قلبم همچنان پا بر جا خواهد ماند

تو » اینجایی و چیزی نیست که

مرا بترساند

هرشب در رویا هایم تو را می بینم »

تو را حس میکنم .

از آن سوی فاصله های دور

آمده ایی که نشان دهی پا برجا هستی

یک بار دیگر دریچه را باز کن

می توان عشق را بار دگر تجربه کرد

و یک عمر عاشق بمانیم

و هرگز سرد نشویم تا بمیریم.

یک بار دیگر

ghazal — Sat, 16 Dec 2006 02:28:18 GMT

در این هوای سرد که هیچ کس به هیچ کس نیست

من سعی میکنم این بار که دیدمت جسارت نگاه کردن در چشمهایت

را پیدا کنم

ولی نمیتوانم حرفی بزنم یا شعری بگویم دوست دارم فقط بشنوم

وگره بزنم نگاهت را با نگاه خویش

من پر از تو داریهای خود وتو با نرمی صحبتت

من رو به تخیل سبزه کوچه های سبزه یخ زده میبری

کاش می شد آتشی روشن کرد !

ودر این سردی هوا

به دل یخ زده ای آتش زد...

صفه